یه توپ دارم قلقلیه/سرخ و سفید و آبیه/میزنم زمین هوا میره/نمیدونی تا کجا میره/من این توپ رو نداشتم/مشقامو خوب نوشتم/بابام بهم عیدی داد/یه توپ قلقلی داد/.

تا حالا به این شعر فکر کردید؟؟ شعری که همه ی ما توی دوران کودکیمون باهاش مأنوس بودیم.

این شعر در عین سادگیش معنای بلندی توی مصراعش وجود داره. می پرسید چجوری؟؟خب ببینید همه ی ما یه توپ داریم که زیباست و برامون ارزش داره و اونزندگی سالم ماست که خدا میده. حالا میخوایم عیار این زندگی مون رو بالا ببریم و به اصطلاح شعر "میخوایم هوا بره".

خب چیکار می کنیمم؟ "میزنیم زمین"

اول سختی می کشیم و درد زمین خوردن و ببخشید به خاک مالیده شدن رو میچشیم و تحمل می کنیم و بعدش "هوا میره"  و وقتی هم هوا رفت "نمیدونی تا کجا میره"... یعنی به خوشبختی واقعی میرسیم !!

حالا بحث خدا رو پیش می کشه که "من این توپ رو نداشتم" که در حقیقت منظور همون زندگی با اون عیار بالاست. "مشقامو خوب نوشتم" و کار هایی که خدا بهم گفته بود رو انجام دادم ... "بابام بهم عیدی داد" . یعنی خدا بهمون اون چیزی رو که وعده داده بود رو داد ... "یه توپ قلقلی داد" و سر انجام به بهشت وارد شدم ...