مدتی گذشت ، سرانجام مرحوم نراقی فرمود : من به دیدن ایشان می روم. وقتی به دیدن او رفت ، جمعی خدمت سید بودند و سید ایشان را خوب تحویل نگرفت . برای بار دوم خدمت سید رفت، باز سید ایشان را تحویل نگرفت، بار سوم خدمت سید رفت و دید سید خودش نزد در آمد و از او استقبال گرمی کرد و او را به جای خود نشاند و احترامات لازمه را به جا آورد، از سید پرسید : چطور در دفعات قبل برخورد شما این طور نبود ؟!
سید فرمود : من کتاب اخلاق شما را خواندم و خوشم آمد، ولی پیش خودم گفتم : کسی که اخلاق می نویسد باید قبلا خودش مهذّب باشد و میخواستم ببینم شما مهذّب هستی یا نه ؟! فهمیدم رفتار من در روحیه شما اثر سوئی نداشت و این علامت تهذیب و شایستگی شما برای نوشتن کتاب اخلاق است.


منبع : روزنه هایی از عالم غیب